Het is maandagmorgen. Ik zit aan mijn bureau. Een week geleden was het Tweede Paasdag. Het lijkt veel langer geleden. Er is alweer van alles gebeurd in de afgelopen week en ik heb alweer van alles gedaan. Spullen van Pasen opgeruimd, draaiboekje voor volgend jaar bijgewerkt, thuis aan de gang geweest om wat was blijven liggen alsnog te doen. En nu gaan we weer over tot de orde van de dag. Spullen klaarmaken voor de dingen en de diensten die komen, draaiboekjes aanleggen voor nieuwe activiteiten en ondertussen boodschappen doen, eten koken, de was ophangen en de vuilnis aan de weg zetten. Het lijkt wel alsof alles ná Pasen hetzelfde is gebleven als vòòr Pasen. Niks veranderd, we gaan verder waar we gebleven zijn. Ik kan daarom Simon Petrus altijd zo goed begrijpen die zegt: ‘Ik ga vissen’ (Johannes 21). Hij is een visser, hij was een visser en hij blijft een visser.

Ontluistering in beeld

In het Duitse Nordfriesland, onder de Deense grens en vlakbij de Waddenzee, ligt het voormalige atelierhuis van de kunstschilder Emil Nolde. Omgeven door een schitterende bloementuin is dit sinds zijn dood in 1956 een museum waar veel van Noldes schilderijen te bewonderen zijn. De bezoeker mag eerst ronddwalen door de kleurrijke bloementuin alvorens het atelierhuis binnen te lopen.